24.11.2015 Salı Sabah’ı Pazar Hatuniye Caminde Sabah namazındaydık.
Cami’de 50’nin üzerine çıkmış ben dâhil 15 kişi vardık.
Namaz bitince cemaat tek tek dağılmaya başladı.
Hoca caminin ışıklarını kapadı. Ve gitti.
İçeride 60 ile 70 yaşlarına merdiven dayamış 3 kişi kaldı.
Onlarda gün ağarınca camiden çıktılar.
Kapıda bekledim.
Daha önce çıkanlar sabahçı çay ocağında gün ışığının ilk saatlerinde Çay içiyorlardı.
Kalan son iki kişiye sordum.
“Hacı ağabey nereye gidiyorsun şimdi?”
“Çay ocağına” dedi.
“Daha erken değilmi” dedim.
Ve ekledim.”Eve gitmiyormusun”?
Cevap “ Yok evlat çocukla gelin rahatsız olmasın, daha erken onlar kalkınca giderim” dedi.
Üzüldüm. Gözlerimden yaş aktı.
Zamanında sabahlara kadar uyumadan el bebek, gül bebek büyüttüğün çocuğun evine gidemiyorsun?
Ne garip bir dünyada yaşıyoruz.
Eşini kaybetmiş hacı amca evladının evine gitmekten çekiniyor.
Adeta kendi evladının evinde misafir olarak yaşıyor.
Sabah erkenden çıkıyor.
Akşam namazından sonra, bazen de yatısı namazından sonra eve gidip kendisine tahsis edilen odaya kapanıyor.
Ve bu bir gün değil, ömründen kalan günlerce devam ediyor.
Rahmetli anam aklıma geldi.
“Bir gün yatak, ertesi gün toprak” diye dua ederdi.
Bu günleri ta o günlerde görmüştü rahmetli.
Çocuklarım aklıma geldi.
Aynı duruma bizde düşer miyiz diye düşündüm.
Düşmeyen kalkmayan bir Allah’tır dedim.
Hayatta olan hanımım için ve benim için Allah’a dualar ettim.
Rabbim “ecel birimizden önce gelecekse birimizi birimizden ayırma” dedim.
Çok zor hayat.
Acımasız bir şekilde tamamen yalnızlığa doğru hızla gidiliyor.
On kişi 60 metre kare evelere sığarken, bugün yüz metre karelerde anne ve babalarımıza yer bulamıyoruz.
Ve dönelim sabah saatlerine,
Dedim “hacı ağabey çocuklar senin düşündüğün gibi düşünmez”
Birden kendine gelerek çocuklarına laf dedirtmemek için “Tabi hürmette kusur etmezler de…”
Açıklamalarına devam etti.
Bende dedim ki, Hacı abi “etme bulma dünyasında yaşıyoruz…” derken, sözümü kesti.
“Yok, Abdullah Allah uzun ömürler versin acılarını göstermesin” dedi.
O saatte yatağında mışıl mışıl uyuyan çocuğun hiç haberi yokken bile camide secde edip çıkan babanın duası evlat üzerinden hiç eksik olmuyor.
Yoksa gelmeyen musibetleri bu dualar mı önlüyor. Ne dersiniz. 
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.