Hayat ince çizgilerle devam ediyor.
Doğumla başlayan bu serüven, ölümle neticeleniyor.
Bazen çocukluk yıllarıma gider hatırlamaya çalışırım.
Hemşin Çamlıtepe Köyünde 1973-74 yıllarında Öğretmenlik yaptım.
Kar ve Kış’a rağmen okula Kış’ın bile yazlık ayakkabılarla gelen gençler oluyordu.
Bizde varlıklı bir aile değildik.Garibanlık çok ama çok çekti.
Onlardan birçoğu, Mühendis, Dişçi, Öğretmen oldular.
Yıllar o kadar hızlı geçti ki, hayatının baharındaki gençlerden bir kaçı dünyadan göçtüler.
Bürokratlık yapanlar ile uzun yıllar irtibatlarımızı kesmedik. Hala görüştüklerimiz de var.
Okul sıralarında beraber okuduğumuz arkadaşlarımızın da birçoğu hayata veda etti.
Bu öyle bir yolculuk ki, geri vitesi yok. Hep ileri, gaza basmak zorundasınız.
Cumhuriyet Mahallesinde bizim bulunduğumuz mevkide dönemimizde 13 hane vardı.
Her hanede komşularımızla yaşardık.
Kalabalık bir mahalle idik.
Şimdilerde haneler bile öksüz kaldı.
Göç ettiler, Göç ettik hep birlikte.
Arkadaşlıklarımız sağlam temellere dayalı idi.
Esen rüzgârlardan etkilenmezdik.
Her görüşten arkadaşlarımızla dostane münasebetlerimiz vardı.
1977-1978 yıllarında tırmanan Sağ, Sol tartışmaları bizi çok fazla etkilemedi.
Pazarspor ’da Futbol oynardık.
Gazetelerde yazı yazmaya ilk Karadeniz Gazetesinde haberle başladım.
Daha sonra Spor köşe yazılarına devam ettim.
Hala bu hastalık mı dersiniz, ne derseniz deyin bu işe devam ediyoruz.
Ömrümüz vefa ettiğince devam edeceğiz.
Yöremiz ile ilgili yazmayı ömrümüz el verdiği sürece..
Bizden sonrası Allah kerim.
Çocukların bu işe hevesi yok.
Ama şuna eminim ki bu mirası üstlenenler hiç eksik olmayacaktır.
Her görüşten arkadaşımızla aynı takımda başarı için mücadele ederdik.
Çamurlu, Tozlu sahalarda bugünkü teknolojik imkanlarla değil, ilkel şartlarda başarı için çalışırdık.
Okul yıllarımızda Sınıf takımında, Okul takımında futbol oynadığımızdan çok güzel günler geçerdi.
Maddi imkanlarımız yeterli değildi.
Sabah erkenden kalkar Pazar’a gelir o zaman Yetimoğlu toptancısında sebzeler alırdık.
Pazar yerinde satar okul harçlığı yapardık.
Babamız rahmetli bize harçlık verirdi de;6 Çocuk bakmak o kadar kolay mıydı?
Bugün bir aile tek çocuğunu bakmakta güçlük çekip, yarınından endişe ediyor.
Gel de o dev çınar babayı arama…
Bir gün dahi olsun. “YOK” kelimesini duymadık.
Sabah biz kalkmadan işe gider, Bizim yatacak olduğumuz saate eve gelirdi.
Ya şimdiki babalar…
Bizim de bir siyasi görüşümüz vardı.
Bu görüşümüz aynı çatı altında kaynaştığımız arkadaşlarımız arasında sorun çıkarmazdı.
Fitne fesat çıkaranlara her iki tarafta sert tepki verirdi.
Aramızın açılmasına asla müsaade etmezdik.
Okul hayatımız bitince Rizespor’a seçmeler için gittik.
Takıma tam gireceğimiz dönemde Askerlik için kapımızı çaldılar.
Kaçak sayıldığımızdan Askere gittim.
Hayatımın hiçbir döneminde bir daha uğramayacak olduğum İskenderun’a gittim.
Oradan Denizaltı grubuna ayrılıp, Balık adam oldum.
Sualtı Görev Komutanlığında Askerliği tamamladım.
Pazar’da döndüm.
Pazar o eski bıraktığımız yerde değildi.
Değişim vardı.Değişim biz de mi yoksa İlçede ‘miydi onu çözemiyorduk.
İşe girdik.
Hayat arkadaşım, eşimle yeni bir dönemi başlattık.
38 Yılımız acısıyla tatlısıyla hızla geçti.
Mutlu ve huzurlu bir aile yaşamım oldu.
Sıkıntıları beraber göğüsledik.
Yansıtmadık dışarıya sorunlarımızı.
İçimizde hallettik.
Beraber ağlayıp, beraber güldük.
Tek kişi ile başlayan yolculuğumuz 2 oldu. Şu an 12 kişi ye merdiven dayayarak bir takım, bir de yedek olduk.
Nasıl geçiyor bu yıllar?
Bu süre içinde birçok sivil toplumunda, siyasi oluşumda görev aldım.
Futbol Antrenörü oldum.2 takımı 2.amatörden 1.amatöre oradan 3.lig finallerine taşıdım.
Pazarspor Paf takımını Karadeniz 2.si yaptım.
Pazarspor A takımında Oktay Hocam bırakınca 2 haftalık hocalık yaptım.
Pazarspor yönetiminde uzun süre görev aldım.
Diğerleri bende kalsın.
Yani hiç boş durmadım.
Emeğimizin peşinde helal dairesi içinde çalışıyoruz.
Bize’de bir gün bu hayat "STOP” diyecek.
Herkes bu tezgahtan geçecek. Geçmek zorunda.
Yaş kemal erdi.
Çocukluk yıllarımızdaki arkadaşlarımızla görüştüğümüzde samimi bir şekilde kucaklaşıyoruz.
Şimdiki gibilerdeki sahte dostluklar gibi değil.
Geriye dönüp baktığımda;
Bunları neden yapamadım?
Veya bunları neden yaptım?
Diyeceğim çok şeyler elbette vardır.
Bu işin bir de Kader yönü vardır ki,
İşte bize bunları yaşamayı nasip etti.
Çok şükür, en azından utanılacakları yaptırıp, neslime ve diğerlerine mahcup ettirmedi. 
Avatar
Adınız
Yorum Gönder
Kalan Karakter:
Yorumunuz onaylanmak üzere yöneticiye iletilmiştir.×
Dikkat! Suç teşkil edecek, yasadışı, tehditkar, rahatsız edici, hakaret ve küfür içeren, aşağılayıcı, küçük düşürücü, kaba, müstehcen, ahlaka aykırı, kişilik haklarına zarar verici ya da benzeri niteliklerde içeriklerden doğan her türlü mali, hukuki, cezai, idari sorumluluk içeriği gönderen Üye/Üyeler’e aittir.
Avatar
AHMET 3 yıl önce

abi̇ seni̇ sevi̇yoruz.Allah sağlik ve sihhat versi̇n

Avatar
DAYI 3 yıl önce

geçmşi̇nde nesyen aynisin.deği̇şmedi̇n.öyle de kal

Avatar
FUTBOLCUN 3 yıl önce

bi̇zi̇ çaliştirdin.si̇zden çok şeyler öğrendi̇k.emeği̇ni̇ze sağlik

Avatar
KAMİL 3 yıl önce

çok duygusal bi̇r yazi.bazen i̇nsan i̇çi̇ni̇ dökmek i̇ster.i̇şte öyle bi̇r şey

Avatar
PAZARLI 3 yıl önce

si̇zi̇ tanidim taniyali̇ aynisin.

Avatar
ORHAN 3 yıl önce

seni̇n hi̇ç sikintin olmaz mi her gördüğünde güler yüzle karşilarsin.Allah devamli güldürsün kardeşi̇m

Avatar
mehmet uzun 3 yıl önce

Allah daha nice mutlu seneler nasip etsin sevdiklerinle beraber abim

Avatar
hayat memat 3 yıl önce

hayatını yazdın lakin bir meşin yuvarlak i,ç,i hava dolu özetle ilgi noktan bundan ibaret anladğım kadarıyla ben böyle özetledim bilmem varmı başka şeyler zaten hayat bir boştan ibarettır.